Çocukların Görülmediği Dünya

img_20161210_173013Bir çocuk, yoksul bir çocuksa eğer..

Dünya, en sert darbesini onlar için hazırlamıştır. Çocukluktan ötürü, her şeyi oyun sanıp, her yerde mutlu olabilir. Evet ama soğuk gecelerde üşürken, hem de karnı açken isteyeceği en son şey, tabi ki oyundur. Aslında bunun için izin versek Dünya’ ya haykırma hakkı vardır: “Bu nasıl çocukluk böyle? Ben keyif almıyorum ki. Yastığım yine soğuk, evde yine yemek yok. Ben bi büyüyeyim, tüm bunları değiştireceğim!” demek en olağan hakkıdır. Çocukluğuna verin siz, bilmez hakkı nedir…

dünya.png

Evet, oyun diyorduk.. Sahi oyun neydi?

Tüm çocuklar için hayal gücü üzerineydi; mutluluk katar, neşe katardı… Ama asıl oyun, onların görülmediği ve duyulmadığı bu yeryüzünde oynanan oyundu. Bir saklambaç gibi göremiyor büyükler, bu sessiz çocukları…

 

(Bu satırları Derviş Baba Yardımlaşma Derneği’ nde çocukların karınları doyarken yazdım.)

 

Çocukların Görülmediği Dünya’ için 18 yanıt

  1. ne kadar güzel bi kalpli insansın sen.. dünyanın en tatlı ablası 🙂
    zor bi iş, mesela ben ağlamaktan yapamazdım.. dayanma gücü olmalı insanın seni tebrik ederim.. ben hiç dayanamıyorum.. bu yazıya ve fotoğrafa bile ağladım..

    Liked by 1 kişi

  2. “siz de bizdensiniz*…
    Belki “kopya yapıştır” gibi olacak Sevgili Hilal ama, aksi düşünülemez bile.
    Ve ben sizin bu çok tatlı yaklaşımınızı çok sevdim çoook!..
    Evet, ben de sizdenim, sizlerdenim…

    Liked by 1 kişi

  3. Bir kitap okudum yıllar önce, okuyorum, okumaktayım sürekli ve yutarcasına!
    Sefiller!
    Orada Tarlakuşu’nu tanıdım, kocaman su kovası elinde ve karanlıkta, ormanda Cosette…
    Bu kitapta ne vardır ki ben, her satırında oradayım, kitabın o sayfasında, yanında.
    Ve Cosette’in yanında bitiverdi, ormanda, Jean Valjean..
    Tuttu sapından kaldırdı kovayı ve Cosette karanlıkta hiç korkmadı…
    ***
    “Yastığım yine soğuk, evde yine yemek yok. Ben bi büyüyeyim, tüm bunları değiştireceğim!” demek en olağan hakkıdır. Çocukluğuna verin siz, bilmez hakkı nedir…”
    ***
    Yok mu bu yerkürede birkaç Jean Valjean tutsun çocukların elinden, kara sert ekmeğini paylaşsın ve bıraksın çocukları bakımsız ama boş bahçelerde koşsunlar, oynasınlar..
    Ve yine ben oradaydım…

    Liked by 1 kişi

      1. Aksi düşünülemezdi zaten; orada, onların yanında olmasaydınız,
        gönüllü abla olarak öne çıkmasaydınız,
        eğitmek-öğretmek-aydınlatmak için yanıbaşlarında bulunmasaydınız,
        minik bedenlerin acıktıklarını gözlerinden, gözlerindeki ışıltının zayıflamasından anlamasa-yaşamasaydınız,
        bu, çok çok anlamlı satırları yazamazdınız.
        Önünüzde saygı ile eğiliyorum…
        İyi ki minikler için varsınız…
        Hep böyle olun ve hep böyle kalın emi…

        Liked by 1 kişi

          1. Ooops… yıllardır site yönetirim ama, galiba demir almak zamanı geldi mi ne?
            Cevapla tıklayarak yazmalıydım yanıtı ama, ufaktan bunama belirtileri böyle kendini gösteriyor işte.
            Ve normal yanıtmış gibi gitti…
            Affola…

            Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s